Vele voelen zich op deze aarde heel erg alleen en hierdoor ook eenzaam. Je wordt hier geleerd dat je geen hulp moet vragen, omdat je alles alleen moet doen hier. Jij bent de creator van dit leven en je moet het zelf maar uitzoeken. Dat word je geleerd….. Maar is dit zo?

Er was een moment van inzinking bij mij, een moment van breken, van verdriet en voelde me zo alleen. Zoals ik ook dacht dat ik alles alleen moest opknappen en het zelf maar moest uitzoeken, dat voelde zo zwaar. Toen kwam het moment dat ik galactisch hulp vroeg, iets waarvan ik dacht dat het niet kon of dat het niet ‘mocht’.

Op het moment dat ik het vroeg zag ik 8 arcturianen en 2 lyrans achter me verschijnen. Zij waren zo dankbaar dat ik om wat steun vroeg en lieten mij weten dat ik GEPROGRAMMEERD ben met het idee dat ik het hier maar moet uitzoeken. Zij zeiden dat ze juist willen helpen en kracht willen geven, maar dat de mensheid denkt, door middel van een mind controll programma, geen hulp te kunnen of mogen vragen.

Heel duidelijk voelde ik hoeveel respect onze galactische wezens voor ons hebben. Zij vinden ons moedig en dapper dat wij onze missies hier volbrengen ZONDER hulp en dat terwijl we het juist nodig hebben.

Ik voelde na hun komt zoveel kracht, zoveel licht en alle pijnen verdwenen, al het verdriet was weg. Vergeet niet dat jij ook een heel team klaar hebt staan om je dit te geven, natuurlijk ben jij het die de kracht moet ontvangen en de kracht komt vanuit je eigen bron. Toch kan het je weer een duwtje geven om verder te gaan.

We hoeven ons geen seconde meer alleen te voelen, we hoeven geen pijn te hebben. We hoeven maar 1 ding te doen…… Hulp vragen!!! Je moet het zelf doen, zelf moet je het hier doen, maar je mag kracht en ondersteuning vragen. Je mag hulp vragen. Of dit nu menselijke hulp of galactische hulp is. Je bent niet alleen, nooit geweest, zal ook nooit gebeuren.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.