Miedja’s Vader – Arcturiaan op Aarde

De man stond op een uitgestrekt platform en keek omhoog. Voor hem zag hij een immens ruimteschip van 500 kilometer lang. Het was een kolossaal, rechthoekig gevaarte met twaalf verdiepingen. Een volledige stad bevond zich binnenin, levendig en vol diversiteit. Allerlei wezens, afkomstig uit verschillende sterrenstelsels en dimensies, bewogen zich voort in harmonie door de gangen, hallen en pleinen van het schip. Dit was geen gewoon schip. Het bewoog zich moeiteloos door dimensies en tijd. Het was een levend wezen op zich, met technologie en bewustzijn ver voorbij wat op Aarde bekend was. Het had de kracht om het energetisch grid rond de Aarde te beïnvloeden en op dit moment bevindt het schip zich dichtbij, klaar om een belangrijke missie te volbrengen.

De Aarde is een zeer belangrijke planeet. Er was veel om deze wereld te doen. Krachten van licht en duister bewogen zich erdoorheen, strijdend om invloed en richting.

De bemanning van het schip bestond uit acht mannelijke leden. Eén van hen… was hijzelf. Hij herinnerde het zich nu, alsof een sluier van zijn geest werd gehaald. In deze andere hoedanigheid was hij een lid van de bemanning, een reiziger tussen sterren en werelden. Hij had daar een geliefde, een vrouw met wie hij diep verbonden was, en een dochter: Miedja. Hij voelde hun aanwezigheid als een gemis in zijn hart. De heimwee naar hen was diep, rauw en intens. Hij zou niets liever willen dan naar hen terugkeren.

Maar hij wist ook waarom hij hier was op Aarde, in dit leven. Zijn taak was helder: zoveel mogelijk kennis verspreiden, herinneringen aanwakkeren en vergeten waarheid weer zichtbaar maken.

Dat was zijn missie. En hij zou haar vervullen….